Klara en het hoopverbod

Loodzware inzichten en een lichtvoetig sprookje gaan hand in hand.

Vlak voordat de hoop bij wet wordt afgeschaft richt een verslaggever zich tot een publiek dat binnenkort niet meer mag bestaan. IJlend en onderkoeld vertelt hij over de tirannieke wetenschapper Benoit Brun en de Zeven Wijzen die het Europese parlement overtuigen van de noodzaak van de nutijd. En over zijn dochter Klara die ontdekt dat juist in de uiterste duisternis een nieuw licht kan ontstaan.

Klara en het hoopverbod laveert tussen wanhoop en de liefde voor taal. Een uitdaging voor de schrijver én zijn lezers.
‘Zullen ze ons begrijpen?’
‘Daar is maar op één manier achter te komen.’


‘Govert Derix bewijst dat filosofische fictie in Nederland meer aandacht verdient.’
Filosofie-Tijdschrift